Bölgemizdeki Sivil Toplum Kuruluşları'nın ndirim adı altında vatandaşa sundukları kampanyalar gerçekten üyelerin menfaati yerine bazı sivil toplum kuruluşları için yeni bir gelir kapısına dönüştü. 

Son dönemde bazı Sivil Toplum Kuruluşlarının (STK) ticari işletmelerle yaptığı sözde indirim anlaşmaları üyeleri yolma yarışına dönüşmüş durumda. Derneklerin, vakıfların ve çeşitli kuruluşların üyelerine avantaj sağlamak amacıyla duyurduğu kampanyalar, ne yazık ki artık amacından uzaklaşarak sorgulanması gereken bir ticari ilişkiye dönüşmüş durumda. İşin en dikkat çekici tarafı ise indirim adı altında sunulan bazı fırsatların, gerçekte vatandaşa hiçbir avantaj sağlamaması. Hatta kimi örneklerde normal piyasa fiyatlarının üzerinde bedellerle karşılaşıldığı, indirim yapılmış gibi gösterilen rakamların aslında birer bindirim olduğu yönünde ciddi iddialar gündeme geliyor.

Peki, üyelerine ekonomik avantaj sağlamakla yükümlü olması gereken kuruluşlar, nasıl oluyor da bu tür tartışmaların odağına yerleşiyor?

Elbette her sivil toplum kuruluşunu aynı kefeye koymak doğru değil. Gerçekten üyelerinin haklarını korumak, sosyal dayanışmayı güçlendirmek ve ekonomik anlamda katkı sunmak için çalışan çok sayıda STK var. Ancak bazı kuruluşların indirim anlaşmalarını farklı bir ticari kazanç modeline dönüştürdüğüne ilişkin iddialar da görmezden gelinmemeli.

Örneğin bir sigorta firmasıyla yapılan anlaşma üzerinden dernek üyelerine özel indirim sunulduğu açıklanıyor. Ancak üyelerin aldığı fiyat tekliflerinin piyasa koşullarının üzerinde olduğu iddia ediliyor. Üstelik bu anlaşmalar kapsamında işletmelerden yönlendirilen müşteri başına komisyon veya benzeri ödemeler alındığı yönündeki iddialar da kamuoyunda soru işaretlerine neden oluyor.

Eğer bu iddialar doğruysa ortada ciddi bir sorun var demektir.

Çünkü bir derneğin görevi üyelerine müşteri bulmak karşılığında ticari kazanç elde etmek değil, üyelerinin hak ve menfaatlerini korumaktır. Bir kampanyanın üzerinde yüzde 20, yüzde 30 ya da yüzde 40 indirim yazması, o hizmetin gerçekten ucuz olduğu anlamına gelmez. Önemli olan, üyenin aynı hizmeti anlaşma öncesinde ve anlaşma yapılan işletmede hangi fiyatla alabildiğidir. Piyasa fiyatı araştırılmadan, gerçek bir avantaj sunulmadan yapılan anlaşmaların indirim olarak pazarlanması vatandaşın yanıltılmasına neden olabilir. Üstelik bu durum yalnızca üyeleri değil, temsil ettiği topluma karşı sorumluluk taşıyan sivil toplum kuruluşlarının itibarını da zedeliyor.

DEVLET BU İŞİ DENETLEMELİ!

Burada ilgili kamu kurumlarına önemli görevler düşüyor. STK'ların ticari işletmelerle yaptığı indirim anlaşmaları incelenmeli, üyelerden gelen şikâyetler dikkate alınmalı ve gerçekten indirim uygulanıp uygulanmadığı denetlenmeli. Özellikle müşteri yönlendirmesi karşılığında komisyon veya başka bir menfaat sağlandığı iddiaları varsa bunların mali ve hukuki boyutları araştırılmalı. Üyelerin bu anlaşmalar hakkında açıkça bilgilendirilmesi, varsa elde edilen gelirlerin ve anlaşmaların şeffaf biçimde açıklanması sağlanmalı. Gerçek bir indirim sunmayan, yalnızca reklam ve rant amacı taşıyan kampanyalara karşı da gerekli yasal adımlar atılmalı.

STK DEMEK GÜVEN DEMEKTİR!

Sivil toplum kuruluşları toplumun ortak değerlerini, dayanışmayı ve yardımlaşmayı temsil eder. Bir derneğin tabelasında yazan isim, üyelerinin güvenini kazanmak için tek başına yeterli değildir. Önemli olan, o ismin arkasında nasıl bir anlayışın ve ne tür bir yönetim anlayışının bulunduğudur.

Hiçbir üye, üyesi olduğu kuruluşun referansıyla gittiği bir işletmede daha pahalı hizmet almak zorunda bırakılmamalı. Hiçbir indirim kampanyası, üyelerin güvenini kazanç kapısına dönüştürmenin aracı olmamalı. Unutulmamalıdır ki STK'lar ticari işletmelerin müşteri bulma ofisi, üyeler de kazanç elde etme aracı değildir. İndirim adı altında bindirim yapılıyorsa bunun adı sosyal sorumluluk değil, üyelerin güvenini istismar etmektir.
Artık bu konuda söz değil, şeffaflık ve denetim zamanı! Çünkü gerçek indirim, afişte yazan oranla değil, vatandaşın cebinde kalan parayla ölçülür.